Verhuizen met moeilijkheden: gipswandjes zijn dun

Verhuizen met moeilijkheden: gipswandjes zijn dun

29 oktober 2019 0 Door Floris

Tijdens de verhuizing van een vriend gleed de kast onder een ongelukkige hoek tegen de dunne scheidingswand aan. We hadden nog even overlegd met de buren, maar zij vonden de nadelen van een kattenluik zwaarder wegen dan de voordelen ervan. Je moet het ijzer smeden als het heet is dus we hebben de kast links laten liggen en een wat kleine gipsplaten gescoord. Mijn vriend is een stuk handiger met dit soort dingen. Wat ik als zijn secondant hierin geleerd heb wou ik graag met jullie delen.

Wie dicht wil moet zagen

De eerste stap van een wand fixen is niet de meest intuïtieve. Je moet namelijk het gat groter maken. Het doel is om een mooie rechthoek te maken. Want tenzij je een geoefend figuurzager bent is het een stuk makkelijker twee keer iets rechts te snijden dan één keer de exacte vorm van je gat te zagen. Zijn tip was om eerste je plaatje bij te snijden en daarna je gat uit te werken. Het gat bijvijlen om alles passend te krijgen werkt gemakkelijker dan een losse plaat vast houden en bij te vijlen. Verder heb te plankjes nodig om de achterkant te bevestigen. Waar dan weer speciale schroeven bij moeten komen, want de normale gaan blijkbaar roesten. Met een haast geoefend lijkende souplesse volgde hij de online instructies. Ik kon mijzelf beter ergens anders inzetten en liep met goede moed de woonkamer in. 

Beter één gat in de wand, dan tien in de lucht.

Eenmaal in de woonkamer was de moed ver te zoeken. Tijdens het naar binnen krijgen van een kapstok moest de stoffen plafonnière er aan geloven. Het was geen wereld bedrag maar leuk is anders. Het lampje eronder was ook gebroken dus de zak met glas werd voorzichtig weggegooid. Ik informeerde de inwoner in spe die met de muurvuller zat dat ik nog een tripje naar de bouwmarkt ging maken. Na een gericht uitstapje vol bezinning en vrees dat er nog een retourtje op me stond te wachten bij terugkomst. Het uittikken van het peertje was duidelijk een moment van inkeer en de meeste items leken keurig geplaatst. Met een dichte wand en alle spullen in ieder geval in het appartement. Met een nieuwe goedkope kap en een soepele draai van de pols hadden we net op een verlichte woonkamer voor het donker. Ondanks wat licht gemok over zijn lamp kregen we uiteindelijk iedereen aan boord voor de echte beloning van verhuizen: op de vloer friet eten van de lokale snackbar.